Rok 1931. Z tą datą nastała nowa moda i wraz z pojawieniem sie nurtu Art Deco calkowicie zmienilo sie podejscie nie tylko do sztuki czy architektury, ale takze - a moze przede wszystkim, do przedmiotow codziennego uzytku, takich jak meble, porcelana, lampy czy chocby wieczne pióra. W tym wlasnie okresie, czyli w latach 30 powstalo mnostwo pieknych instrumentow pismienniczych a wśród nich, niezwykle ceniona przez kolekcjonerów seria DORIC która była produkowana przez firme Wahl-Eversharp.

Pióra i ołówki Doric stanowily kwintesencje Art Deco: ich linia, zwężana ku obu końcach zakonczona byla zwieńczeniem w ksztalcie stozka, a skuwka i korpus miały fasetowany wzór, czyli nie były okrągłe, tak jak większość innych pior z tego okresu, ale mialy przekrój 12-kąta i ozdobione były fantazyjnym klipsem i piekna ażurową obrączką na brzegu skuwki. Warto tu także wspomniec, ze nazwa DORIC pochodzi wlasnie od kształtu i stylistyki tych piór. Dwunastokątny ksztalt byl główną cecha charakterystyczna zwłaszcza kolumn doryckich, oczywiscie w polaczeniu z ich prostą stylistycznie linią zwezana ku górze i dołowi. Jesli zaś chodzi o materialy i kolorystyke, to Eversharp postawil na tworzywo zwane Pyralinem, opatentowane w latach 30 przez firme DuPont i bedace jak na tamte czasy bardzo zaawansowanym technologicznie rozwiazaniem. To wlasnie dzieki jego zastosowaniu piora Doric mialy wyjatkowo piekne kolory ktore jak zywo przypominaly przekrój kamieni szlachetnych i byly wyjatkowo wytrzymałe. Ciekawostką jest, że w tym okresie furore zaczely robic podroze w odlegle miejsca i rozne zakatki swiata i ten wlasnie fakt zostal skrzetnie wykorzystany w kampanii reklamowej pior Doric: kazdy kolorystyczny wariant tych przyborow do pisania mial inna nazwe nawiazujaca do roznych krajow Orientu (ktory byl wtedy bardzo en vogue) i tak kolor jasno - zielony, bardzo przypominajacy szmaragd został nazwany Cathay, kolor srebrzysto-czarno-szary był określany w katalogach jako Burma, kolor burgunda który przypominal nieco rubin zostal nazwany Marocco a kolor marmurkowo-zielony nosil nazwe Kashmir. Oprocz tego piora Doric wystepowaly takze w kolorze czarnym.

Jakis czas po wprowadzeniu serii Doric, Wahl-Eversharp zmodyfikowal nieco piora i olowki stanowiace tą właśnie kolekcje. Oprocz wprowadzenia nowych kolorow takich jak Gold Shell, Blue Shell, Ivory-veined Black czy Bronze & Green Wahl zastosowal takze kilka nowych rozwiazan technicznych: przede wszystkim na uwage zasługuje tu specjalna stalówka, która wyposażona jest w suwaczek umożliwiajacy jej dostosowanie do różnych stylów pisma. Regulacja ta jest 9-stopniowa i jej rozpiętość waha sie od "full flex" do Manifold, przy czym pełny fleks pozwala na zróżnicowanie grubości kreski i cieniowanie, podczas gdy stalówka w pozycji Manifold stawia cienką linie i ułatwia bardzo szybkie pisanie. Niektóre z tych piór wyposazone byly takze w "Safety Ink Shut-Off", czyli mechanizm odcinający dopływ atramentu do stalówki co bylo szczególnie przydatne na przykład podczas podróży samolotem.

Oprócz tradycyjnych modeli Doric, Wahl-Eversharp oferował w tym samym czasie także inny wariant tych piór. Była to seria Doric Streamlined, często nazywana też "Doric Secretary" albo "Stenographer Pens" poniewaz pióra Streamlined były niezwykle popularne wśród stenografów, PA i księgowych. Powodem tej popularnosci byla specjalna stalówka która była niezwykle długa i wąska i umożliwiała dobrą widoczność stenografowanego tekstu bądź tez cyfr wpisywanych w kolumny. Stalówki te były zazwyczaj bardzo cienko piszace co umozliwialo precyzyjne wpisywanie liczb w arkusze kalkulacyjne (w tamtych czasach nie istnial niestety Excel) albo szybkie i sprawne stenografowanie. Oprócz unikalnej stalówki, pióra te miały wyjątkowo pojemny system napełniania i przechowywania atramentu - dzieki czemu mozna bylo pisac nimi przez długi okres czasu bez potrzeby ponownego uzupełniania poziomu atramentu. Samo pióro było bardzo zbliżone wyglądem do tych z linii Doric, poniewaz one rowniez posiadaly one fasetowany ksztalt, jednak nie mialy one 12-kątnego przekroju, lecz 8 ścianek. Oprócz tego, w przeciwienstwie do tradycyjnych Doric, pióra te posiadały dwie obrączki na koncu skuwki. Klips natomiast byl taki sam jak w Doric. Ostatnią charakterystyczna cechą pior Streamlined byl fakt, ze piora te byly bardzo smukłe i duzo dłuższe niz standardowe pióra Doric, co również było bardzo praktyczne biorąc pod uwage głównych odbiorców tych piór.

Na koniec warto wspomniec rowniez, ze instrumenty piśmiennicze Eversharp'a były dosyć drogie jak na tamte czasy i często ich cena zbliżona była do dzisiejszych cen przyborów do pisania firmy Mont Blanc, Aurora czy Caran D'Ache. Najdroższe modele piór produkowane przez firme Wahl-Eversharp były opatrzone znakiem Gold Seal, czyli złotej pieczęci (lub też srebrnej, jeśli pióro miało klips i obrączki chromowane, lub też pokryte rodem [Rhordium plated]) która podobnie jak biała kropka (The White Dot) u Sheaffer'a oznaczała najwyższą jakość i dożywotnią gwarancję. No ale w końcu w tamtych czasach pióra nie tylko  były niezbędne w  codziennym życiu i codziennej pracy, lecz były one także oznaką statusu - pióro wpięte w kieszeni koszuli czy marynarki świadczyło o wykształceniu do którego nie każdy miał wtedy dostęp....